road to the hague

Mulwakari de verste locatiein de church van St Mary. Verwelkomd door meisjes aan de waterpomp. De patiénten drupppelen hier net als het water de hele ochtend binnen. Stanley veel kinderen, ik veel volwassenen en het is eentonig bloedarmoede, joint pain. Ook de jonge mannen met bloedarmoede. Dan gaat er weer een lichtje branden: HIV positief? De 35 jarige man met een laag Hb weigert de HIV test. Stanley zegt dan: hij weet zijn status, maar wil het nog niet weten.... triest, maar het is zijn keuze. Andries maaakt weer een ochtend wandeling door de velden en komt een boer tegen met wie hij een praatje maakt.

Het grootgondbezit wordt getoond, inclusief de kinderen. Een dochter met pijn in haar knieen en al in het ziekenhuis geweest. Aan het eind van de ochtend komt de boer me om raad vragen, zonder dochter. Het verhaal zou goed kunnen passen bij sikkelcelanaemie en heb hem aangeraden met zijn dochter in januari te komen. Op de terugweg gaat de radio plotseling aan. Vandaag wordt bekend gemaakt wie er voor het ICC wordt gedaagd. Het houdt Kenya al de laatste weken bezig. De big six worden bekend gemaakt. Drie ministers, waaronder Ruto, die al ontslagen was. Kenyattta, de zoon van de eerste president. De staff is echt blij dat deze mensen verantwoording moeten afleggen voor de gruwelijkheden die hebben plaatsgevonden in de post election violence van 2007. In de Daily Nation wordt open gereageerd op de dagvaarding van de big six. Het is goed dat het recht zijn weg zal vinden en Kenya de weg naar een open democratie kan voortzetten. De corruptie en geweld moet worden aangepakt bij de wortel en het land realiseert zich dat ze niet verder komen als de leiders van de violence niet aangepakt worden.

De kop van de Daily Nation was dan ook Road to the Hague. Een leuke binnenkomer voor het afscheidsetentje dat we organiseerden vanavond. Mijn roots liggen in Den Haag, waar het ICC zijn hof heeft.

Protus heeft de tilapia’s die met zorg zijn uitgekozen op de markt van Mundika heerlijk klaar gemaakt. Het fruitdessert is de jack fruit die Andries gisteren in Myafwa heeft gescoord. Een geanimeerde avond met foto’s van onze Pokot en Lomut trip. Kadootjes voor de staff en mijn oprechte dank voor de inzet waarmee ze hun werk doen. Het is een hecht team en dat maakt het werken hier aangenaam. Ieder heeft zijn eigen taak en doet die met veel inzet en ik vind het bewonderenswaardig dat ze elke 6 weken weer een nieuwe RDN doctor krijgen. Stanley verwoordde het aardig door te zeggen dat hij de eerste twee weken aftast hoe de nieuwe dokter is en dan is het goed. We hebben het goed met elkaar gehad en ik heb veel van deze mensen geleerd. Nog twee dagen en dan on the road, safari. Nog even niet on the road to The Hague.