Laat de hoop niet varen, ze laat wel weer van zich horen. Voor het eerst tijdens mijn verblijf in Kenya vier dagen niet op het blog geschreven. Vrijdag na het spreekuur in Buradi richting Barnley’s Guesthouse vertrokken voor een lang weekend. Maandag was het Onafhankelijkheidsdag – Jamhuri day, dus een vrije dag voor Kenya. De onafhankelijkheid in 1963 wordt gevierd.
Door de stromende regen naar Bungoma, op zoek naar een nieuwe printer, die in Busia niet te krijgen is. In Kimilili even aangestoken bij Rotary Doctor Jan Veerman: zit in een guesthouse met mooi uitzicht op Mount Elgon. Door naar Kitale weer op zoek naar een printer. Nee, kunnen we bestellen in Nairobi. Het laatste stukje in het donker naar Barnley’s Guesthouse, waar we door de oude lady jane en richard worden verwelkomd. Lady Jane is met haar 84 jaar nog goed bij depinken, maar slaat af en toe de plank wel eens mis. Ze kan me mij niet meer herinneren, maar als ik zeg dat ik 7 sitatunga’s heb gezien, weet ze het weer. Met kruik en whisky-lemongrog wordt de coughing doctor onder de wol gestopt. Het werkt beter dan de cough mix van Amos en de doxy van Stanley. Beiden maakten zich ernstig zorgen om droge dutch cough. Zaterdag is ons doel de markt in Lomut en Pokot Village. Een schitterende tocht door de heuvels noordelijk van Kitale de Rift Valley in. Na twee uur rijden wordt de weg echt slecht en met onze 4 wheel drive dwars door de rivier bereiken we de markt in Lomut. De stam in deze vallei is de Pokot. Ze leven van vee, melk en honing. Ze tooien zich nog in klederdracht en moeten weinig weten van touristen, zo die hier al komen. Het is een niet al te vredelievend volkje, dat niet schroomt om het vee bij elkaar te stelen voor de bruidsschat. Helaas behoort de FGM ( female genital mutilation) ook nog tot de rituelen. We hebben guide Maurice bij ons ( een Pokot) die het ons mogelijk maakte vrijelijk over de markt te lopen en wat foto’s te kunnen maken. Het is echt een feest over zo’n markt te lopen en alle handel te aanschouwen. Mensen komen van heinde en verre op vrachtauto’s tussen de geiten en kippen met mais, aardappelen, groenten, fruit. De pokot village is een traditional village, met hulp van een zwitserse foundation gesticht, waar je kunt overnachten in een lemen hutje en ’s avonds je kunt vermaken met traditional dances. Wij hebben het met een rondleiding gedaan door het dorpje. Voor Jona is het ook de eerste keer dat hij in Lomut is en zoekt gelijk contacten en handeltjes. Op de terugweg charcoal en balen mais, for a special price.... In de rivierbedding zijn de pokot mensen goud aan het delven, op weg naar een betere toekomst. Never losse hope.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten