patients and patience

benauwd kind met astma

 
 Amos demonstreert de aerochamber

de vrouwen van mulwakari bespreken het nieuws van de dag

hoofdschimmel

Vanmorgen komt als laatste Jona aangelopen: lachend vertelt hij dat hij een slechte nacht heeft gehad. Toch veel napijn en hij heeft zijn ugali laten staan. Een paar sliertjes spaghetti heeft hij nog naar binnen kunnen krijgen. Toch is hij Gert dankbaar dat de boosdoener er uit is. Het wordt een warm dagje: de temperatuur stijgt en de lucht is strakblauw. Op weg naar Mulwakari veel bedrijvigheid bij de sugar cane overslagplaats. Het is ook warm in de St Mary's Church en ik mis nog steeds het gezellige pompen van de meisjes bij de oude waterpomp voor de kerk. Joyce vertaalt als altijd vrolijk en opgewekt. Ik denk nu de jaws goed te kunnen herkennen en als ik Stanley om bevestiging vraag knikt hij instemmend. Helaas laat de  VDRL test ons in de steek.... Toch maar een antibioticum er tegenaan.
Het is altijd weer spannend als je een ziek kind met koorts en bloedarmoede vindt en een grote milt of de sikkelceltest positief uitvalt. Vandaag een meisje van 10 bleekjes en grote milt, koorts en negatieve malaria test. De sikkelceltest was positief. Sneu voor het meisje want vroeg of laat zal ze het niet redden met deze ziekte. Josephine, onderwijzeres, komt langs om het presentje van Helma in ontvangst te nemen en vraagt al voordat ze het gekregen heeft of ik toevallig ook een laptop voor haar meegebracht heb.... dan kan ze Helma bedanken en Margreet voor de aanschaf van schoolbord voor de school. Ik stel haar duidelijk teleur als ik haar voorstel een brief te schrijven aan Helma en Margreet die ik dan wel meeneem naar Nederland...
Omdat de jongens nog een boodschapje in Busia moeten doen ga ik maar eens proberen mijn I pad aan de praat te krijgen via Safaricom. Ik dacht alleen wat internetbundels te moeten kopen....
Bij het plaatselijke Safaricom shopje moet eerst de SIM kaart worden geregistreerd: dit moet met alle SIM kaarten sinds 1 januari. Vervolgens de kaart weer deblokkeren en activeren en na anderhalf uur is het zover de I pad werkt op safaricom. Jona heeft zijn verloren slaap van de nacht tevoren in de auto ingehaald.... Op de terugweg naar Busia kan ik de boys tonen hoe de weg van Busia naar Kisumu loopt via google maps.
Face time werkt nog niet goed maar dat gaat me vast ook nog wel lukken....
Inmiddels lopen alle vaccinatieprogramma's voor de kinderen spaak door de voortdurende staking van de verpleegkundigen. We proberen ook te kijken of we onze medewerkers voor hepatitis b kunnen vaccineren, maar het is lastig om het vaccin te bestellen: moet koel bewaard worden en hoe gaat dat van nairobi naar busia? Misschien maar importeren vanuit Nederland.
Het is alweer Tuskertijd als ik om 5 uur  in Lwanya ben en gezellig op de veranda de verhalen van de dag met Gert uitwissel.

karibu jona dental

health talk en wachten in Myafwa

skin disease en brandwonden

schooltandverzorging

Jona levert een verstandskies in

heitje voor een karweitje

Jona kan weer lachen....

Vandaag  weer op de fiets naar Myafwa. Bij aankomst zitten er al veel mensen in de nieuwe dispensary. Een heel ander gezicht dan vroeger toen ze in het gras voor het stoffige gebouwtje zaten te wachten. Daniel doet weer heel erg zijn best om de mensen wat te vertellen over gezond eten. Ondanks zijn vloeiende betoog zie je menigeen na een kwartier wegdommelen.... Tijd om te beginnen. Een scala van kinderen met diverse klachten trekt aan me voorbij. De baby met forse brandwonden op de benen, die Wouter twee weken geleden voor het eerst zag komt terug: de wonden zijn dicht. Nog wel een dun biggehuidje, maar toch. Verbazingwekkend hoe de natuur mild kan zijn. We zien wat gemene huidinfecties, soms geinfecteerde scabies ( schurft), maar ook  kinderen met hele lichaam onder de pustels en zweren. Een weekje antibiotica doet toch vaak wonderen en een smeersel... Jongetje van 10 jaar die op beide benen gebeten is door zijn broertje. Dit zie je hier wel vaker. Mensen en dierenbeten zijn de gemeenste wonden. Door de stakingen van de nurses krijgen we ons tetanusvaccin ook niet meer geleverd. De altijd lachende stanley wordt hier wel een beetje moedeloos van: de staking is al begin december begonnen en er zit helemaal geen progressie in de onderhandelingen. Hij weet me ook te vertellen dat de jongen met blinde darm ontsteking gisteren van het districts hospital  Busia naar een privé ziekenhuisje is doorgestuurd, maar of daar een chirurgijn aanwezig is...

Als laatste patient een oude vrouw die al maanden een zogenaamde post herpetische neuralgie heeft: zenuwpijn na gordelroos. Het beperkte pijn stillingsarsenaal geeft geen soelaas, helaas. Jona heeft vanmorgen aan Gert zijn rottende verstandskies laten zien.... Kom maar langs vanmiddag zegt Gert spontaan. Jona vindt het maar niks, maar voelt ook wel dat het zo niet langer gaat.

Ik vergezel hem naar Esikulu waar het dental team nog volop bezig is met schoolkinderen cleanen en sealen. Een mooi gezicht: Hendrick  en Joseph naast elkaar aan het werk. Juliana assisteert. Het treft goed dat ik er toevallig ben, want er komen een drietal vrouwen met baby met brandwonden op de arm en buik: hete thee.

Dan gaat Jona in de stoel. Joseph heeft enig leedvermaak en Jona ondergaat de behandeling manmoedig. Er moet toch wel wat vakmanschap aan te pas komen om de boosdoener te verwijderen... En passant wordt er nog een kies gevuld. Service van dental voor medical. De schooljongens zijn inmiddels begonnen de auto van de dental te wassen.

Jona rijdt me weer vrolijk lachend terug naar Lwanya, maar zal vanavond wel porridge in plaats van ugali eten en een paracetamol als toetje nemen.

zij zijn groot en ik ben klein...

 heath talk van daniel

 moeder en kind zorg

jaws

Na het gezellige weekendje vanmorgen fris op de fiets gestapt naar Mundika Esikulu. Een ritje in de vroege morgen als de zon nog niet hoog boven de evenaar staat.. Er zijn nog steeds weinig petrolauto's op de B1 naar Busia en dat maakt het fietsen wat minder gevaarlijk, want.... zij zijn groot en ik ben klein op mijn fietsje. In Esikulu zitten al veel mensen te wachten zoals gewoonlijk op maandag. Stanley heeft een slecht nieuws bericht. Onze trouwe laborante Ann, die voor studie in Eldoret zit is in het weekend beroofd van haar laptop en kleren in het Hostel waar ze een half jaar verblijft. Wat een verdriet: ze is net hersteld van hepatitis B en nu dit weer.Volgens Stanley heeft het ook te maken met de verkiezingen waardoor iedereen van slag raakt. Ik neem het maar voor kennisgeveing aan, want volgens mij zijn berovingen en diefstallen van alle tijde. Laptops zijn nu eenmaal mooie waar om te verhandelen. Nu maar weer zien hoe we aan nieuwe laptop voor Ann komen.
Een bont scala van patiënten trekt vandaag aan me voorbij. Een jongen met een ontstoken vinger
( panaritium) die ik vorige week antibiotica heb gegeven komt terug. Helaas is de vinger dikker geworden en ik ontkom er niet aan om het mes erin te zetten. een dankbare hoeveelheid pus stroomt eruit. Stanley stelt voor een echte drain van een stuk handschoen achter te laten om lekker te laten draineren. Ik denk dat hij nog het beste uit is met wat OMO badjes. We zullen zien: donderdag komt hij weer terug.
Een 25 jarige jongen, vader van 4 kinderen, meldt zich met enorme klieren in hals en nek. Dat moet echt HIV zijn, denk ik. Helaas hebben we geen HIV testen op het ogenblik. Stanley bevestigt mijn vermoeden. We verwijzen hem naar de Voluntary counseling and testing. Ik zeg hem dat hij vrouw en kinderen ook mee moet nemen. Ondanks alle voorlichting zijn er nog veel mannen die zich nooit hebben laten testen. De schaamte voorbij, maar als je weet dat je positief bent word je wereld wel anders hier. Ook al zijn er nu behandelingsmogelijkheden.
Een 18 jarige met al drie dagen heftige buikpijn.voor het weekend bij een andere dispensary geweets en naar huis gestuurd met ORS: oral rehydration solution. Nu een plakharde buik: ontstoken of geperforeerde blinde darm. Jona brengt hem naar het ziekenhuis in Busia waar het heel rustig is.... de nurses staken. Hij wordt opgenomen, maar of hij geopereerd wordt?!
De jongen met de puswonden door staphylococ op zijn been komt terug en deze zijn aanzienlijk verbeterd. Prettig dat je in Mundika patiënten al na 4 dagen kunt laten terug komen.
Een jongen met vieze zweren op beide benen die regelmatig terugkomen: Jaws. Niet zo vaak gezien. het is een broertje van de syfilis ofwel een treponema. Behandelen met antibiotica en hopen dat het goed komt...
Na een stapeltje kinderkleren afgegeven te hebben bij het schooltje stap ik om 3 uur op mijn fiets om nog even te shoppen in Busia. Pff... wel warmpjes langs de B1 en niets gedronken... Bij de gloednieuwe Jakomart wat inkopen gedaan en niet te flauw om weer terug naar Lwanya te fietsen. De mobil doctors car rijdt me toeterend voorbij.Als de 5 in de klok zit heb ik echt wel een Tusker verdiend dacht ik zo.... Gert is al aan een glaasje rood en heeft zijn blog alweer klaar.
Protus komt bij me met een verzoek op een voorschot voor zijn salaris omdat hij dit weekend naar zijn familie gaat. Ik had al het plan om hem vóór het weekend te betalen, maar het wordt steeds vroeger.
Het blijft moeilijk voor ze om de maand rond te komen: schoolfees, lekke banden, funerals, ziekte, enz.
Het is zo moeilijk voor ze om meer dan een dag vooruit te kijken en wat opzij te leggen voor (on)voorziene omstandigheden. Ik doe een poging om hem uit te leggen dat van voorschot naar voorschot leven niet handig is.... Of het beklijft??Als we de Daily Nation lezen verbazen we ons over de bedragen die voor de verkiezingen worden uitgegeven. We mijmeren over een betere gezondheidszorg, scholing, wegen.... Als... al dat geld nu eens op de goede plek komt. Beiden het boek "doodlopende hulp " van econoom Moyo gelezen. Een aanrader voor iedereen die geinteresseerd is in Afrika. Het zet je aan het denken, maar het maakt gelukkig niet dat ons enthousiasme minder wordt om hier wat op poten te zetten. Als ik zie hoe de boompjes rond onze dispensary zijn gegroeid in een jaar tijd is mijn dag weer goed.

Mumias golf

Vandaag een ontspannen dagje in Mumias. Lekker gegolfd met Pieter terwijl  Gert en Francien van het zwembad genoten. Er was een tournament maar dat was geen beletsel om ons tussendoor te laten lopen. De golfbaan ligt er mooi bij, maar de vlaggestok is nog altijd een stok met een stukje plastic zak van de nakumat. Vanavond zelf gekookt en ons visje van de markt in Bumala gegeten.
Het wordt warmer en warmer, dit in schril contrast met jullie winterse kou.

siaya pieter's childrens home

 Dr Pieter's childrens home

 mais rapen voor maismachine

het jongenshome

Vandaag een gezellig weerzien met Pieter de Nes in Siaya. Op Gert zijn verjaardag met stroopwafels naar Siaya gereden. Eerst even shopping op de markt in Bumala. Een geweldige zaterdagmarkt waar alles ongeorganiseerd door elkaar ligt. Nou ja, er is wel ongeveer een visdeel en een groentedeel, maar dat moet je wel weten... Voor het formidabele bedrag van 300 ksh 4 manden gekocht en wat lappen. Jona koopt de tilapia, want kan natuurlijk een betere prijs bedingen. De tilapia's uit de visvijver van Pieter moeten eerst nog een beetje groeien... De weg naar Siaya is nog steeds vol potholes. Mogelijk is er na de verkiezingen weer geld om de weg te verbeteren.
Pieter toont ons weer een uitbreiding van de orphanage en Gert houdt een fotosessie met de kinderen die gesponsord worden voor de secondary school vanuit zijn Rotary Club Tiel.
Met hoofdmeester George naar de nieuwe visvijvers in the middle of nix. In een aantal maanden zijn er drie grote kweekvijvers aangelegd en deze week de eerste 2000 tilapia's verkocht. Zo is er weer geld voor de derde visvijver. Tijdens de rondleiding haalt bezoekster Francien nog natte voeten in de sloot....
In het plaatselijk "hotel restaurant"  gelunchd met chapati en Tusker.
Intussen is de schilder bezig met tafereeltjes op de orphanage zodat duidelijk is wat het jongenshuis en meisjeshuis is.

markt bumala

Buradi

 dorpsstraat van Buradi

 de buurkindjes van de dispensary

Amos deelt pillen uit

Opnieuw een rustige dag aan het eind van de eerste week. Buradi is nooit echt druk, maar vandaag druppelde het wel heel langzaam binnen. Uit uganda kunnen ze via de rivier weer makkelijk komen want het water staat niet zo heel hoog. Het blijft een heel primitief plekje, waar de tijd stil is blijven staan: net als de klok in de kerk. Op de school er tegenover waren wel wat kinderen, maar de onderwijzers moesten stemmen, dus waren er niet. Het schijnt hier en daar toch wel onrustig te zijn geweest in de steden. Stembiljetten komen pas na sluitingstijd op het bureau en meer van dat soort zaken. Hier in de rural ares hebben we geen last. Een stapeltje babykleertjes voor de jongste telg van onze translator Victoria meegenomen. Dit gebied behoort tot de armste van onze jeep line. Tot slot een 63 jarige man die forse klachten had van zijn "private parts". ik schrok van de zwerende penis: misschien toch HIV? Nog steeds geen HIV testen voorradig. De syfilistest negatief, maar dat zegt ook niet alles. Mogelijk knapt hij op met antibiotica. We will see.
Stanley vertrekt vanmiddag weer voor zijn cursus naar Kisumu. hij heeft al twee trimesters met goed resultaat afgerond. Een harde werker: elk weekend naar Kisumu voor de 3 jarige post graduate opleiding.
Gert komt opgewekt terug na de operatie bevestiging X ray apparaat: zie ook www.gertkersten.blogspot.com
Met vereende krachten is het hem gelukt het apparaat gebruiksklaar te maken. Nu de sensor nog.
Een rondje fietsen houd ik voor gezien, want het is echt heet vanmiddag. Morgen maar eens een kijkje nemen in Siaya hoe de tilapia's groeien in de visvijvers van Pieter de Nes.
De oogsten vallen tegen door de  aanhoudende regen in december tot begin januari: de mais stond te rotten op de velden. Tja, zo is er altijd wat: teveel of te weinig regen.
De nurses staken nog steeds en dat is ook verevelend voor ons als we patiënten willen verwijzen.