Een bont scala van patiënten trekt vandaag aan me voorbij. Een jongen met een ontstoken vinger
( panaritium) die ik vorige week antibiotica heb gegeven komt terug. Helaas is de vinger dikker geworden en ik ontkom er niet aan om het mes erin te zetten. een dankbare hoeveelheid pus stroomt eruit. Stanley stelt voor een echte drain van een stuk handschoen achter te laten om lekker te laten draineren. Ik denk dat hij nog het beste uit is met wat OMO badjes. We zullen zien: donderdag komt hij weer terug.
Een 25 jarige jongen, vader van 4 kinderen, meldt zich met enorme klieren in hals en nek. Dat moet echt HIV zijn, denk ik. Helaas hebben we geen HIV testen op het ogenblik. Stanley bevestigt mijn vermoeden. We verwijzen hem naar de Voluntary counseling and testing. Ik zeg hem dat hij vrouw en kinderen ook mee moet nemen. Ondanks alle voorlichting zijn er nog veel mannen die zich nooit hebben laten testen. De schaamte voorbij, maar als je weet dat je positief bent word je wereld wel anders hier. Ook al zijn er nu behandelingsmogelijkheden.
Een 18 jarige met al drie dagen heftige buikpijn.voor het weekend bij een andere dispensary geweets en naar huis gestuurd met ORS: oral rehydration solution. Nu een plakharde buik: ontstoken of geperforeerde blinde darm. Jona brengt hem naar het ziekenhuis in Busia waar het heel rustig is.... de nurses staken. Hij wordt opgenomen, maar of hij geopereerd wordt?!
De jongen met de puswonden door staphylococ op zijn been komt terug en deze zijn aanzienlijk verbeterd. Prettig dat je in Mundika patiënten al na 4 dagen kunt laten terug komen.
Een jongen met vieze zweren op beide benen die regelmatig terugkomen: Jaws. Niet zo vaak gezien. het is een broertje van de syfilis ofwel een treponema. Behandelen met antibiotica en hopen dat het goed komt...
Na een stapeltje kinderkleren afgegeven te hebben bij het schooltje stap ik om 3 uur op mijn fiets om nog even te shoppen in Busia. Pff... wel warmpjes langs de B1 en niets gedronken... Bij de gloednieuwe Jakomart wat inkopen gedaan en niet te flauw om weer terug naar Lwanya te fietsen. De mobil doctors car rijdt me toeterend voorbij.Als de 5 in de klok zit heb ik echt wel een Tusker verdiend dacht ik zo.... Gert is al aan een glaasje rood en heeft zijn blog alweer klaar.
Protus komt bij me met een verzoek op een voorschot voor zijn salaris omdat hij dit weekend naar zijn familie gaat. Ik had al het plan om hem vóór het weekend te betalen, maar het wordt steeds vroeger.
Het blijft moeilijk voor ze om de maand rond te komen: schoolfees, lekke banden, funerals, ziekte, enz.
Het is zo moeilijk voor ze om meer dan een dag vooruit te kijken en wat opzij te leggen voor (on)voorziene omstandigheden. Ik doe een poging om hem uit te leggen dat van voorschot naar voorschot leven niet handig is.... Of het beklijft??Als we de Daily Nation lezen verbazen we ons over de bedragen die voor de verkiezingen worden uitgegeven. We mijmeren over een betere gezondheidszorg, scholing, wegen.... Als... al dat geld nu eens op de goede plek komt. Beiden het boek "doodlopende hulp " van econoom Moyo gelezen. Een aanrader voor iedereen die geinteresseerd is in Afrika. Het zet je aan het denken, maar het maakt gelukkig niet dat ons enthousiasme minder wordt om hier wat op poten te zetten. Als ik zie hoe de boompjes rond onze dispensary zijn gegroeid in een jaar tijd is mijn dag weer goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten