Inmiddels zijn we de vijfde werkweek ingegaan. Na 4 weken Matunga jeepline besloten Wouter en ik maar eens deze week te wisselen van jeepline. Zo reed ik vandaag met de Mumias jeepline naar een klein hutje in de middle of nix over louter dirt roads. daar wachtten ons al een aantal patienten op die buiten aan een tafeltje werden geregistreerd. Het patientenaanbod en de ziektes waren niet veel verschillend. ook hier veel malaria en scabies. het begint nu wel door te dringen dat ze met de hele familie moeten komen en dat iedereen behandeld moet worden. Sommige kinderen hebben een echt hardnekkige vorm en moeten een aantal keer worden behandeld met de BBE lotion. In mijn health talk voor de vrijwilligers een praatje over wormen gehouden en opnieuw het nut van handen assen en hygiëne. Ook vandaag werd ik weer getroffen door alle kinderen die voor het merendeel blootsvoets langs de weg lopen. Mijn dag was niet zo lang met 28 patienten. De lunch was ook hetzelfde.... ugali en sukomawiki..... Wouter had heel wat meer patienten in het kerkje van Kandai, waar het dak lekt als het fors regent. Ach, het is wel aardig om weer eens een andere route te rijden.
Afgelopen weekend hebben we nog bezoek gehad van Stanley de nurse uit Mundika, die nu in port victoria in een sub districts hospital werkt. port Victoria ligt ten westen van Busia aan het lake Victoria. een echte vissersplaats waar de tilapia verhandeld wordt in ruil voor sex. Er is daar dan ook een groot aantal HIV positieve mannen en vrouwen. Volgens Stanley is het normaal dat je under treatment bent van anti retro virale therapie. Ook de kinderen worden vaak al HIV positief geboren.
Tja, van deze verhalen word je niet erg vrolijk en ziet dus ook niet veel verbetering in het welzijn van de mensen. Stanley kwam met zijn inmiddels bijna 6 jarige zoon Ovatone, die al een heel mannetje is. We hebben hem een eind richting huis gebracht in de buurt van Mago en toen doorgereden naar Kisumu. ook weer een avontuur want de highway Kakamega- Kisumu wordt vernieuwd op keniaanse wijze... dat betekent dat we een heel groot stuk over dirt roads hebben gereden. Kwamen in heftig onweer in Kisumu bij Savanna Lodge aan. Wouter had zich verheugd op een frisse duik in het zwembad, maar die hebben we maar uitgesteld tot zondagochtend.
Zondagmiddag nog gelunchd aan het Lake Victoria bij Kiboko Bay waar de zaken goed gaan: vooral veel rijke Indiers die daar komen recreeeren op zondagmiddag.
Je ziet dat het in Kisumu ook steeds voller en drukker wordt, maar zeker niet schoner. Wel is er nu een soort rondweg om de stad aangelegd naar het vliegveld.
Vandaag in de Daily Nation een groot artikel over de suiker industrie die heel slecht gaat in Kenia. De grootste fabriek de Mumias Sugar draait nog maar op 20% van zijn capaciteit. De produktie in omringende landen is veel goedkoper en groter. Het was ons ook al opgevallen dat je weinig vrachtwagens met Sugar canes meer ziet rijden. ook de Mumias golf is verlaten. wij hebben er 5 keer als enigen gespeeld tussen de apen en vogels.
Intussen is de levensverwachting in Kenia nu 66 voor mannen terwijl die in 2010 nog 54 was. De mensen worden dus wel ouder, maar kinderen hebben nog steeds weinig vooruitzicht op scholing en werk in deze regio. Ons team blijft echter vrolijk en de kippen die onze voorgangers Harry en Siemen hebben geschonken hebben al kuikens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten