woensdag 29 februari 2012
dinsdag 28 februari 2012
Weerzien in Kenia
Alweer 4 dagen in
Kenia. Het is heerlijk hier. Het weerzien met Helma, Hankees en het team was
warm in alle opzichten. Goede vlucht naar Nairobi en Kisumu. Na de
gebruikelijke shopping zatermiddag in Lwanya aangekomen. Een verrassing: een
prachtige slaapkamer voor mij alleen: verbouwing van de pharmacy was door de
heren Hankees en Folkert in no time gefixed. Zondag met zijn vieren naar Mumias
om te golfen. Het blijft een feest om tussen de monkeys en eagles te golfen.
Maandag de grote
verrassing: de prachtige nieuwe dispensary in
Mundika Esikulu. Wat is er hard gewerkt tijdens mijn afwezigheid. Er
wachten al een record aantal patiënten. Het is heerlijk werken in de nieuwe
locatie. De mensen vinden het ook mooi. Hankees en ik doen alternerend
spreekuur en om twee uur zijn we voldaan als we 90 patiënten hebben gezien met
zijn drieën. Verder nog wat regelzaken en daarna weer lekker buiten eten. Het
is erg droog op dit moment, maar wel veel minder warm dan 5 weken geleden. De
mensen zijn bezig om het land af te branden, zodat ze zo gauw het gaat regenen
kunnen gaan zaaien en planten.
Er zijn nog wel
wat kleine hobbeltjes te nemen voor de dispensary, maar het gaat prima. Nog
geen electriciteit, maar we beginnen zo langzamerhand wel de kanalen te kennen.
Vandaag is Helma naar Kisumu gegaan om te praten met iemand van de Kenyan Power
om te kijken of we toch op korte termijn electriciteit kunnen krijgen. Zo
blijft het leuk om bezig te zijn. Morgen met de aannemer controle van de
nieuwbouw.Vandaag gesprek met de Districts Medical Officer in Busia. De dispensary willen ze efficienter
gebruiken, wat we alleen maar toejuichen. De bedoeling is dat er ook
vaccinatiespreekuren gehouden worden en we aan postnatal care en family
planning gaan doen. Donderdag verder gesprekken.
Heb wat internetproblemen, waardoor het lastig is mijn blog dagelijks
bij te werken
maandag 23 januari 2012
fly away
Vorig jaar heb ik
geschreven op het blog: in Kenia heb je maar één zekerheid elke dag schijnt de
zon weer. Vandaag is op een zonnige
januaridag mijn vader overleden. Vanochtend hebben mijn teamleden nog samen
voor hem gebeden. Het was mooi om te zien hoe warm ze met je omgaan als mzungu.
Leven en dood liggen hier heel dicht bij elkaar. Ze accepteren de dood als iets
natuurlijks en zo is het ook.
Voor mij betekent
het dat ik plotseling afscheid moet nemen van Lwanya, Mundika, de nieuwe
dispensory in Esikulu. Het begint langzaam tot me door te dringen dat ik eerst
terug moet naar mijn vaderland. Morgen vlieg ik terug maar ik kom terug om in
de prachtige nieuwe dipensory te gaan werken met de big five. Ze gaan het wel
redden totdat Dr Hankees komt en de tandarts Bart zal de honneurs waarnemen.
Vandaag ook
uitspraak van het ICC over de big six:vier man worden vervolgd waaronder Ruto
en Kenyatta. Geen presidentskandidaat meer.
Het leven gaat
soms zoals het gaat.De krekels tsjilpen en ik luister naar de nocturnes van
Chopin.
zondag 22 januari 2012
monkeys in mumias
Heerlijk
ontspannen weekend. Gisteren met de tailor van het convent in Mundika de maten
opgemeten van de dispensory en opdracht gegeven om de gordijnen te laten maken.
Het meubilair dat bij de timmernan staat opgeslagen wordt vervoerd.
Boodschappen doen in Busia en lekker in de tuin gezeten. Vandaag met Bart naar
Mumias om een rondje te golfen. Het is altijd lekker om even te ontspannen in
Mumias. De baan is ook echt droog, heb het er wel anders meegemaakt. Lekker een
balletje slaan tussen de apen en de eagles die boven je hoofd vliegen. Caddy
Ken vindt weer onvindbare ballen terug. Lukt me niet om het verder te brengen
dan wat boogies. Dus de birdies blijven in de lucht zweven. De daily nation
staat vol met de berichten over de big six: morgen doet het ICC in den haag
uitspraak of de beoogde kandidaten voor de verkiezingen zich ook kandidaat
mogen stellen, totdat ze zijn berecht door het ICC. In de machocultuur van
Kenya past dit totaal niet en Ruto en Kenyatta gaan gewoon door met propaganda
maken.
Morgen de laatste
keer in Mundika werken en dan verhuizen. Ik heb er zin in.
vrijdag 20 januari 2012
weer een mijlpaal
Al weer drie
weken hier. De laatste dag van de week in Buradi. Vroeger de post waar het
minste aantal patienten kwamen, nu is het er druk. Veel mensen uit uganda: met
het pontje over. In uganda schijnen de gezondheidsvoorzieningen nog slechter te
zijn dan hier. Vaccinatieprogramma’s werken niet goed. Er komt nog polio voor
en mazelen. De mensen in deze streek zijn zo arm dat ze hun kinderen niet
voldoende te eten kunnen geven. Ongelooflijk een peuter van drie jaar die 6
kilo weegt en niet meer kan eten en drinken
zo verzwakt is ze. Hoe is het mogelijk? Moeder ziet er redelijk gevoed
en verzorgd uit. Het is haar eerste en enige kind. Haar man heeft geen werk en
geen geld om eten te kopen voor haar en
het kind. Marasmus noemen we het: vel over been, bloedarmoede, lage
bloedsuiker, eiwittekort. Wat doe je? Wat extra babyvoeding NAN geven,
vitamines, ijzer en instructie en volgende week terug laten komen. Of redt ze
het niet? Een man van 38 met een
gigantische lever en milt en bloedarmoede. In het ziekenhuis is een echo
gemaakt, maar verder niets gedaan. Wat moeten wij? Misschien toch een tropicle
hepatosplenomegaly door malaria? Behnandelen en volgende week terug. Hier komt
de malaria ook weer op bij de kinderen. De bednetten worden tegenwoordig gratis
beschikbaar gesteld door de government dus worden nauwelijks meer verkocht. Het
jongetje dat ik vorige week had gehecht is keurig genezen.
Halverwege de
ochtend hoor ik dat Nixon onze package deal heeft geaccepteerd: eerst nog wat
tegensputteringen, maar hij wil blijkbaar toch de auto heel graag hebben. Als
we vanmiddag op de site langs gaan wordterdruk gewrkt en wordt gelijk gevraagd
wanneer hij de auto kan komen halen..... nee, eerst al het werkkeurig afmaken.
Stanley en Jona zijn ook blij en opgelucht dat we het zo hebben kunnen regelen.
Nog net kunnenevoorkomen dat we afgesneden worden van de elektriek: we hebben
de electricity bill niet gehad, moet je
dan zelf achter aan en betalen. Zo vliegt de dag voorbij. Tijd voor een Tusker.
donderdag 19 januari 2012
package deal
ovatone
Aanvankelijk gedacht dat ik vandaag voor het
laatst spreekuur in Bungengi zou houden. Het is er niet druk: slechts 22
patiënten. Hetwordt inderdaad tijd om te verhuizen naar Mundika. Het geeft ons
weer gelegenheid om de klusjes in Busia af te handelen, bankpas ophalen, de
elekriciteitsboys achter de broek zitten: ze zijn nog niet begonnen met de
aanleg van de electriciteitspalen. Gordijnen laten opmeten, enzovoorts. Het
went dat je hier zo veel tijd mee bezig bent: geduldig wachten in de rij voor
de bank en ga zo maar door. De electriciteit viel vandaag de hele dag uit,
zodat ik mijn nieuwe bankpasje niet eens kon testen.... ook de generator moest
weer een beurt hebben.... Heb een voorstel bedacht om tot een package deal met
de aannemer Nixon te komen. Hij heeft een bod op de Hilux gedaan, maar veel te
laag. Als hij het werk netjes afmaakt dan kunnen we de Hilux voor een “friendly
price” aan hem verkopen.
’s Middags bezoek
van de kleine Ovatone en mama Rebecca. Ovatone is een vrolijk knulletje dat lekker
rondrent in de tuin achter de kippen. Stanly wil hem al met twee en half naar
school laten gaan....
Vlak voor donker
uitgebreid gesprek met broer van Nixon over ons voorstel. Hij begint aardig te
spartelen en is nog niet bereid op het voorstel in te gaan. We hebben al een
goed bod op de Hilux, dus morgen horen we wel weer. Zo gaat dat hier: take your
time.
Aan het begin van de avond weer power. Het wordt wel droger en droger:
in de eerste drie weken hier maar één regenbuitje.
Abonneren op:
Posts (Atom)








