dinsdag 28 februari 2012

Weerzien in Kenia




Alweer 4 dagen in Kenia. Het is heerlijk hier. Het weerzien met Helma, Hankees en het team was warm in alle opzichten. Goede vlucht naar Nairobi en Kisumu. Na de gebruikelijke shopping zatermiddag in Lwanya aangekomen. Een verrassing: een prachtige slaapkamer voor mij alleen: verbouwing van de pharmacy was door de heren Hankees en Folkert in no time gefixed. Zondag met zijn vieren naar Mumias om te golfen. Het blijft een feest om tussen de monkeys en eagles te golfen.
Maandag de grote verrassing: de prachtige nieuwe dispensary in  Mundika Esikulu. Wat is er hard gewerkt tijdens mijn afwezigheid. Er wachten al een record aantal patiënten. Het is heerlijk werken in de nieuwe locatie. De mensen vinden het ook mooi. Hankees en ik doen alternerend spreekuur en om twee uur zijn we voldaan als we 90 patiënten hebben gezien met zijn drieën. Verder nog wat regelzaken en daarna weer lekker buiten eten. Het is erg droog op dit moment, maar wel veel minder warm dan 5 weken geleden. De mensen zijn bezig om het land af te branden, zodat ze zo gauw het gaat regenen kunnen gaan zaaien en planten.
Er zijn nog wel wat kleine hobbeltjes te nemen voor de dispensary, maar het gaat prima. Nog geen electriciteit, maar we beginnen zo langzamerhand wel de kanalen te kennen. Vandaag is Helma naar Kisumu gegaan om te praten met iemand van de Kenyan Power om te kijken of we toch op korte termijn electriciteit kunnen krijgen. Zo blijft het leuk om bezig te zijn. Morgen met de aannemer controle van de nieuwbouw.Vandaag gesprek met de Districts Medical Officer  in Busia. De dispensary willen ze efficienter gebruiken, wat we alleen maar toejuichen. De bedoeling is dat er ook vaccinatiespreekuren gehouden worden en we aan postnatal care en family planning gaan doen. Donderdag verder gesprekken.
Heb wat internetproblemen, waardoor het lastig is mijn blog dagelijks bij te werken

maandag 23 januari 2012

fly away


Vorig jaar heb ik geschreven op het blog: in Kenia heb je maar één zekerheid elke dag schijnt de zon weer. Vandaag is  op een zonnige januaridag mijn vader overleden. Vanochtend hebben mijn teamleden nog samen voor hem gebeden. Het was mooi om te zien hoe warm ze met je omgaan als mzungu. Leven en dood liggen hier heel dicht bij elkaar. Ze accepteren de dood als iets natuurlijks en zo is het ook.
Voor mij betekent het dat ik plotseling afscheid moet nemen van Lwanya, Mundika, de nieuwe dispensory in Esikulu. Het begint langzaam tot me door te dringen dat ik eerst terug moet naar mijn vaderland. Morgen vlieg ik terug maar ik kom terug om in de prachtige nieuwe dipensory te gaan werken met de big five. Ze gaan het wel redden totdat Dr Hankees komt en de tandarts Bart zal de honneurs waarnemen.
Vandaag ook uitspraak van het ICC over de big six:vier man worden vervolgd waaronder Ruto en Kenyatta. Geen presidentskandidaat meer.

Het leven gaat soms zoals het gaat.De krekels tsjilpen en ik luister naar de nocturnes van Chopin. 

zondag 22 januari 2012

monkeys in mumias


Heerlijk ontspannen weekend. Gisteren met de tailor van het convent in Mundika de maten opgemeten van de dispensory en opdracht gegeven om de gordijnen te laten maken. Het meubilair dat bij de timmernan staat opgeslagen wordt vervoerd. Boodschappen doen in Busia en lekker in de tuin gezeten. Vandaag met Bart naar Mumias om een rondje te golfen. Het is altijd lekker om even te ontspannen in Mumias. De baan is ook echt droog, heb het er wel anders meegemaakt. Lekker een balletje slaan tussen de apen en de eagles die boven je hoofd vliegen. Caddy Ken vindt weer onvindbare ballen terug. Lukt me niet om het verder te brengen dan wat boogies. Dus de birdies blijven in de lucht zweven. De daily nation staat vol met de berichten over de big six: morgen doet het ICC in den haag uitspraak of de beoogde kandidaten voor de verkiezingen zich ook kandidaat mogen stellen, totdat ze zijn berecht door het ICC. In de machocultuur van Kenya past dit totaal niet en Ruto en Kenyatta gaan gewoon door met propaganda maken.
Morgen de laatste keer in Mundika werken en dan verhuizen. Ik heb er zin in.

vrijdag 20 januari 2012

weer een mijlpaal


Al weer drie weken hier. De laatste dag van de week in Buradi. Vroeger de post waar het minste aantal patienten kwamen, nu is het er druk. Veel mensen uit uganda: met het pontje over. In uganda schijnen de gezondheidsvoorzieningen nog slechter te zijn dan hier. Vaccinatieprogramma’s werken niet goed. Er komt nog polio voor en mazelen. De mensen in deze streek zijn zo arm dat ze hun kinderen niet voldoende te eten kunnen geven. Ongelooflijk een peuter van drie jaar die 6 kilo weegt en niet meer kan eten en drinken  zo verzwakt is ze. Hoe is het mogelijk? Moeder ziet er redelijk gevoed en verzorgd uit. Het is haar eerste en enige kind. Haar man heeft geen werk en geen geld om eten te kopen voor haar en  het kind. Marasmus noemen we het: vel over been, bloedarmoede, lage bloedsuiker, eiwittekort. Wat doe je? Wat extra babyvoeding NAN geven, vitamines, ijzer en instructie en volgende week terug laten komen. Of redt ze het niet?  Een man van 38 met een gigantische lever en milt en bloedarmoede. In het ziekenhuis is een echo gemaakt, maar verder niets gedaan. Wat moeten wij? Misschien toch een tropicle hepatosplenomegaly door malaria? Behnandelen en volgende week terug. Hier komt de malaria ook weer op bij de kinderen. De bednetten worden tegenwoordig gratis beschikbaar gesteld door de government dus worden nauwelijks meer verkocht. Het jongetje dat ik vorige week had gehecht is keurig genezen.
Halverwege de ochtend hoor ik dat Nixon onze package deal heeft geaccepteerd: eerst nog wat tegensputteringen, maar hij wil blijkbaar toch de auto heel graag hebben. Als we vanmiddag op de site langs gaan wordterdruk gewrkt en wordt gelijk gevraagd wanneer hij de auto kan komen halen..... nee, eerst al het werkkeurig afmaken. Stanley en Jona zijn ook blij en opgelucht dat we het zo hebben kunnen regelen. Nog net kunnenevoorkomen dat we afgesneden worden van de elektriek: we hebben de electricity bill niet gehad, moet  je dan zelf achter aan en betalen. Zo vliegt de dag voorbij. Tijd voor een Tusker.

donderdag 19 januari 2012

package deal

                                                                          ovatone


 Aanvankelijk gedacht dat ik vandaag voor het laatst spreekuur in Bungengi zou houden. Het is er niet druk: slechts 22 patiënten. Hetwordt inderdaad tijd om te verhuizen naar Mundika. Het geeft ons weer gelegenheid om de klusjes in Busia af te handelen, bankpas ophalen, de elekriciteitsboys achter de broek zitten: ze zijn nog niet begonnen met de aanleg van de electriciteitspalen. Gordijnen laten opmeten, enzovoorts. Het went dat je hier zo veel tijd mee bezig bent: geduldig wachten in de rij voor de bank en ga zo maar door. De electriciteit viel vandaag de hele dag uit, zodat ik mijn nieuwe bankpasje niet eens kon testen.... ook de generator moest weer een beurt hebben.... Heb een voorstel bedacht om tot een package deal met de aannemer Nixon te komen. Hij heeft een bod op de Hilux gedaan, maar veel te laag. Als hij het werk netjes afmaakt dan kunnen we de Hilux voor een “friendly price” aan hem verkopen.
’s Middags bezoek van de kleine Ovatone en mama Rebecca. Ovatone is een vrolijk knulletje dat lekker rondrent in de tuin achter de kippen. Stanly wil hem al met twee en half naar school laten gaan....
Vlak voor donker uitgebreid gesprek met broer van Nixon over ons voorstel. Hij begint aardig te spartelen en is nog niet bereid op het voorstel in te gaan. We hebben al een goed bod op de Hilux, dus morgen horen we wel weer. Zo gaat dat hier: take your time.
Aan het begin van de avond weer power. Het wordt wel droger en droger: in de eerste drie weken hier maar één regenbuitje.