maandag 23 januari 2012

fly away


Vorig jaar heb ik geschreven op het blog: in Kenia heb je maar één zekerheid elke dag schijnt de zon weer. Vandaag is  op een zonnige januaridag mijn vader overleden. Vanochtend hebben mijn teamleden nog samen voor hem gebeden. Het was mooi om te zien hoe warm ze met je omgaan als mzungu. Leven en dood liggen hier heel dicht bij elkaar. Ze accepteren de dood als iets natuurlijks en zo is het ook.
Voor mij betekent het dat ik plotseling afscheid moet nemen van Lwanya, Mundika, de nieuwe dispensory in Esikulu. Het begint langzaam tot me door te dringen dat ik eerst terug moet naar mijn vaderland. Morgen vlieg ik terug maar ik kom terug om in de prachtige nieuwe dipensory te gaan werken met de big five. Ze gaan het wel redden totdat Dr Hankees komt en de tandarts Bart zal de honneurs waarnemen.
Vandaag ook uitspraak van het ICC over de big six:vier man worden vervolgd waaronder Ruto en Kenyatta. Geen presidentskandidaat meer.

Het leven gaat soms zoals het gaat.De krekels tsjilpen en ik luister naar de nocturnes van Chopin. 

zondag 22 januari 2012

monkeys in mumias


Heerlijk ontspannen weekend. Gisteren met de tailor van het convent in Mundika de maten opgemeten van de dispensory en opdracht gegeven om de gordijnen te laten maken. Het meubilair dat bij de timmernan staat opgeslagen wordt vervoerd. Boodschappen doen in Busia en lekker in de tuin gezeten. Vandaag met Bart naar Mumias om een rondje te golfen. Het is altijd lekker om even te ontspannen in Mumias. De baan is ook echt droog, heb het er wel anders meegemaakt. Lekker een balletje slaan tussen de apen en de eagles die boven je hoofd vliegen. Caddy Ken vindt weer onvindbare ballen terug. Lukt me niet om het verder te brengen dan wat boogies. Dus de birdies blijven in de lucht zweven. De daily nation staat vol met de berichten over de big six: morgen doet het ICC in den haag uitspraak of de beoogde kandidaten voor de verkiezingen zich ook kandidaat mogen stellen, totdat ze zijn berecht door het ICC. In de machocultuur van Kenya past dit totaal niet en Ruto en Kenyatta gaan gewoon door met propaganda maken.
Morgen de laatste keer in Mundika werken en dan verhuizen. Ik heb er zin in.

vrijdag 20 januari 2012

weer een mijlpaal


Al weer drie weken hier. De laatste dag van de week in Buradi. Vroeger de post waar het minste aantal patienten kwamen, nu is het er druk. Veel mensen uit uganda: met het pontje over. In uganda schijnen de gezondheidsvoorzieningen nog slechter te zijn dan hier. Vaccinatieprogramma’s werken niet goed. Er komt nog polio voor en mazelen. De mensen in deze streek zijn zo arm dat ze hun kinderen niet voldoende te eten kunnen geven. Ongelooflijk een peuter van drie jaar die 6 kilo weegt en niet meer kan eten en drinken  zo verzwakt is ze. Hoe is het mogelijk? Moeder ziet er redelijk gevoed en verzorgd uit. Het is haar eerste en enige kind. Haar man heeft geen werk en geen geld om eten te kopen voor haar en  het kind. Marasmus noemen we het: vel over been, bloedarmoede, lage bloedsuiker, eiwittekort. Wat doe je? Wat extra babyvoeding NAN geven, vitamines, ijzer en instructie en volgende week terug laten komen. Of redt ze het niet?  Een man van 38 met een gigantische lever en milt en bloedarmoede. In het ziekenhuis is een echo gemaakt, maar verder niets gedaan. Wat moeten wij? Misschien toch een tropicle hepatosplenomegaly door malaria? Behnandelen en volgende week terug. Hier komt de malaria ook weer op bij de kinderen. De bednetten worden tegenwoordig gratis beschikbaar gesteld door de government dus worden nauwelijks meer verkocht. Het jongetje dat ik vorige week had gehecht is keurig genezen.
Halverwege de ochtend hoor ik dat Nixon onze package deal heeft geaccepteerd: eerst nog wat tegensputteringen, maar hij wil blijkbaar toch de auto heel graag hebben. Als we vanmiddag op de site langs gaan wordterdruk gewrkt en wordt gelijk gevraagd wanneer hij de auto kan komen halen..... nee, eerst al het werkkeurig afmaken. Stanley en Jona zijn ook blij en opgelucht dat we het zo hebben kunnen regelen. Nog net kunnenevoorkomen dat we afgesneden worden van de elektriek: we hebben de electricity bill niet gehad, moet  je dan zelf achter aan en betalen. Zo vliegt de dag voorbij. Tijd voor een Tusker.

donderdag 19 januari 2012

package deal

                                                                          ovatone


 Aanvankelijk gedacht dat ik vandaag voor het laatst spreekuur in Bungengi zou houden. Het is er niet druk: slechts 22 patiënten. Hetwordt inderdaad tijd om te verhuizen naar Mundika. Het geeft ons weer gelegenheid om de klusjes in Busia af te handelen, bankpas ophalen, de elekriciteitsboys achter de broek zitten: ze zijn nog niet begonnen met de aanleg van de electriciteitspalen. Gordijnen laten opmeten, enzovoorts. Het went dat je hier zo veel tijd mee bezig bent: geduldig wachten in de rij voor de bank en ga zo maar door. De electriciteit viel vandaag de hele dag uit, zodat ik mijn nieuwe bankpasje niet eens kon testen.... ook de generator moest weer een beurt hebben.... Heb een voorstel bedacht om tot een package deal met de aannemer Nixon te komen. Hij heeft een bod op de Hilux gedaan, maar veel te laag. Als hij het werk netjes afmaakt dan kunnen we de Hilux voor een “friendly price” aan hem verkopen.
’s Middags bezoek van de kleine Ovatone en mama Rebecca. Ovatone is een vrolijk knulletje dat lekker rondrent in de tuin achter de kippen. Stanly wil hem al met twee en half naar school laten gaan....
Vlak voor donker uitgebreid gesprek met broer van Nixon over ons voorstel. Hij begint aardig te spartelen en is nog niet bereid op het voorstel in te gaan. We hebben al een goed bod op de Hilux, dus morgen horen we wel weer. Zo gaat dat hier: take your time.
Aan het begin van de avond weer power. Het wordt wel droger en droger: in de eerste drie weken hier maar één regenbuitje.    

woensdag 18 januari 2012




rattenvanger van hamelen


Tw ee dagen verder en weer een heleboel voortgang. Gisteren in myafwa de gebruikelijke dispensory aangelegenheden. Van daag mulwakari. Beatrice was de translatoromdat joyce naar Nairobi was vertrokken vanwege een zieke husband. Niet echt heel druk ruim 50 patiënten. De kraan zit nog steeds op de water pomp en ik heb gesuggereerd om daar binnen de community toch een soort van belasting op te heffen voor het onderhoud. Moeilijk te regelen, want in de regen peiode komen ze wel weer aan water. Lijkt me toch handig als iedereen 5 Ksh voor 20 literwater doneert en zo kom je tenminste ergens.
De man met de vreselijk grote wond komt terug en is net ietsje verbeterd.
Vanmiddag inspectie van de toilets in mundika/esikulu: we komen aan en worden al tegemoet getreden door de DMOH dat alles prima in orde is. Krijgen een uitnodiging om maandag bij de meeting van het district in Busia te zijn.
We feliciteren de aannemer met het succes. Nu alleen nog de afwerking van de landscaping. De village health committee laat het akelig afweten en werkt helemaal niet mee aan de finishing touch. Blijft een ingewikkeld geheel, want we willen toch met ze verder. Na anderhalf uur in de zon te hebben gestaan; nixon gaat er bij zitten in de enige stoel en heeft niet het respect om de enige vrouw een stoel aan te bieden.... Vrouwen doen het werk hier en that’s it.....
Dan heeft hij nog belangstelling om de oude hilux te kopen. Give me a good price.... we are friends....dr Maria ( ik word hier nog bekeerd....). hij maakt een proefritje en maakt ook kennis met een rat....
Enfin, toen het donker werd leek het me goed eerst even een Tusker te nemen en ruggespraak te houden met dr Wouter. Heerlijk is dat: i will think about it....
Ik heb al van happy brens de penningmeester een setje verschillende petten gehad; zo voel ik het ook; elke keer maar weer een andere pet op zetten.
30 januari starten we in Esikulu.I am happy.

maandag 16 januari 2012

tanden poetsen en hilux poetsen


Gisteren Bart, de tandarts, opgehaald uit Kisumu. Lekker even bij Kiboko gezeten en via de gebruikelijke shopping in de Nakumat weer terug naar Lwanya.
Vandaag een rustig dagje in Mundika, wat blijkt: er zijn al heel wat patiënten naar Esikulu gegaan, omdat in de kerken was aangekondigd dat we de derde week van januari in de nieuwe dispensory zouden starten. De tam tam werkt dus wel. Gewoon een maandagochtendspreekuur zonder bijzonderheden.
Op de bouw vordert het gestaag.Alleen de vrijwilligers van het Village Health Committee laten het afweten wat hulp bij de landscaping betreft. Ze komen een uurtje en verdwijnen dan weer. Aannemer Nixon is teleurgesteld. Eindelijk de voorzitter van Het VHC te pakken gekregen: ik heb haar nu gezegd dat ze niet welkom zijn bij de opening van de Dispensory als ze niet meewerken. She was not amused. Zelfs Stanley en Jona hebben zichtbaar moeite met deze actie, want de officials horen bij een opening....
Ook Bart is onder de indruk van onze nieuwbouw.
De eerste kijker voor de oude Hilux komt vanuit Kakamega. Hij komt nog niet verder dan 700.000 Ksh. Jona blijft poetsen en poetsen....

mini four wheeldrive
De man met de kaaktumor is nog bij Bart geweest en hij heeft hem in ieder geval kunnen helpen door een aantal kiezen te trekken die op de tumor drukten. Een soort van palliatieve behandeling.