zondag 29 mei 2011

Homa Bay





(1) bloemen plukken
(2) Doctors House
(3) World Trade Center
(4) slaapverwekkend

De vis wordt duur betaald






Impressies van het vissersleven in Homa Bay. De tilapia kost 230 Ksh voor een forse.
Als een Mzungu zelf een tilapia koopt ligt de prijs aanzienlijk hoger.
Josephine koopt en fileert de tilapia. Een overheerlijke tilapia marsala is het resultaat

Toys, autootje



Kinderen hebben hier geen speelgoed. Ze spelen met oude autobanden, soms een afgetrapte voetbal en sommige kinderen zijn zo knap dat ze zelf met veel geduld een auto bouwen. Dit jongetje kwam remik gisteren tegen op zijn ochtendwandeling naar de lakeside. Met oneindig veel geduld is de auto gefabriceerd en.... hij rijdt ook nog op plastic wielen. Van onschatbare waarde: deze auto koop je toch honderdmaal liever voor je (klein) kind dan een Fischer Price?

zaterdag 28 mei 2011

Regen Water

Het water komt op dit moment met bakken uit de lucht. Vandaag een enorme bedrijvigheid rond het Lake. Door een storing(?) in het pompstation van de waterleiding zit Homa bay al een week zonder water. In ons huis krijgen wij ook water via tanks waarin het regenwater opgevangen wordt, maar de locale bevolking moet het zonder die luxe doen. Wassen en poedelen in het meer en water sjouwen uit het meer. Ja, en het wordt niet gefilterd. Geeft weer veel ziekten, wormen en bilharzia. Vanmiddag zelfs in ons huis geen water. Yusuf, de driver, gevraagd hoe van waterleiding op tank moet overschakelen…. Gaat met simpele tuinslangen en wet van communicerende vaten en zwaartekracht. Via de lekke dakgoten stroomt er liters water in de tank. Zou een klusje voor Andries zijn….
Gisteren zowaar 23 patienten in Oneno, maar dat kwam omdat de nurse die er dagelijks zit deze week op “seminar” was. Het kind van 2,5 jaar die vorige week door Remik was gezien is zo sterk ondervoed, dat we het naar het ziekenhuis verwijzen voor een voedingsprogramma. Het kind weegt 8 kg en is 2,5 jaar oud. Moeder begrijpt niet hoe ze het kind goed te eten moet geven. Een kind dat we eerder zagen is al overleden door ondervoeding, 1 jaar oud. Grootmoeder blijkt ook TB te hebben , dus is ook reden om na te laten kijken. Op de terugweg naar het ziekenhuis waar we een rondleiding van Kelly, een nurse, krijgen. Remik was nog niet in het ziekenhuis geweest en is zeer geïnteresseerd om met iedereen een praatje te maken. Ik betrap me erop dat ik na mijn vele bezoekjes aan de wards toch wel enige scepsis heb. Zo hoef ik het mortuarium echt niet te zien. De operatiezaal kan je ook van buiten bewonderen en door het glas de operatie in zijn geheel volgen….
Toen we het ziekenhuisterrein opreden kwamen we toevallig een 14 jarig meisje tegen dat ik de dag daarvoor had verwezen voor verder onderzoek. Vrijwel niets onderzocht alleen een Hb meting en Widal test (voor typhoid fever). De diagnose werd op ondervoeding gesteld en kreeg medicijnen voorgeschreven die ze vervolgens niet kan betalen. In plaats van geld hebben wij haar de medicijnen gegeven. Blijft wat frustrerend als je ziet dat ze in het ziekenhuis niets doen om verschillende redenen: patiënten hebben geen geld en de onderzoekmiddelen zijn er ook niet.
Vandaag een rustig dagje in Homa Bay met wat shopping en een drankje aan het Lake bij het Tourist Hotel, dat niet geweldig floreert bij gebrek aan touristen….

Water halen en pootje baden




donderdag 26 mei 2011

Tuberculose

Gisteren kwam coördinator Daniel weer naar Homa Bay om vandaag een gesprek te hebben met de Medical Districts Officer over de locaties van de jeepline. Met name de vrijdag locatie wordt slecht bezocht en het idee is dan ook om deze te verplaatsen. De hele jeepline moet gereorganiseerd worden. Daniel wil ook wat verder onderzoek doen naar geschikte locaties. Om half negen geen MDO, nee… nog een beetje te vroeg. De plaatsvervanger… staat ons te woord en probeert hem te bellen… geen contact via Airtel (Safaricom is de beste). Om kwart over negen maar richting dispenserie vertrokken. Er zitten al wat mensen te wachten zowaar. Baby van drie maanden, die door grootmoeder wordt verzorgd en nu drie weken NAN krijgt, gaat een heel klein beetje groeien. Aangezien moeder HIV positief was en drie weken geleden is gestorven, verwijzen we ze toch naar de HIV kliniek in Homa Bay (project van Medecines Sans Frontieres). Ze worden dan getest en begeleid in een voedingsprogramma. Hetzelfde geldt voor de baby die twee weken alleen water kreeg. Na een week NAN ziet hij er een stuk vitaler uit en heeft geen honger meer. Het probleem is toch hoe kunnen ze regelmatig naar de kliniek: geen geld voor vervoer. We geven ze initieel wat mee, 300 Ksh. Het meisje dat ik drie weken geleden testte op HIV en ook verdacht van TB heb ik ook geld meegegeven. Ze is naar het dichtsbijzijnde Health Center gegaan: verwezen naar Homa Bay voor verdere TB testen en longfoto. Daar nooit geweest, want het geld is op. Vandaag komt ze weer om geld vragen…. Wij kunnen haar verder niets bieden, behalve septrim en multivitamines en weer een paar honderd shilling voor de matatu.
In de Daily Nation vandaag een artikel over de strijd tegen TB. Kenia staat op plaats 13 van de wereldwijd 22 landen met de grootste sterfte aan tuberculose. Het grootste probleem blijft dat de mensen niet naar de klinieken komen en vervolgens hun behandeling niet afmaken. Ze krijgen wel gratis medicijnen, maar zoals bij dit meisje ook geldt: de diagnose moet eerst worden gesteld en ze moeten terugkomen om de medicijnen te halen en gecontroleerd te worden. 90% van de patiënten met TB heeft ook HIV in Sub Sahara Afrika. Nog steeds een groot probleem dus.
Meer dan de helft van de vrouwen bevalt nog steeds thuis en komt gemiddeld slechts eenmaal voor antenatale controle. Ja, dan Nederland waar men zich verbaast dat we de hoogste perinatale sterfte hebben in West Europa. Kinderen van 28 weken oud hebben een goede kans te overleven in Nederland.
Terwijl ik gisteren met Daniel zit te praten verandert de sukomawiki door mijn onoplettendheid in charcoal. We hebben hem getrakteerd op tilapia in het plaatselijke hotel Hippo Buck. Daniel smulde letterlijk en likte zijn vingers af. Sukomawiki: zo kom je de week door.

dinsdag 24 mei 2011

Safari com municatie

Communicatie tussen mensen is zo’n wezenlijk deel van ons bestaan. Ik ervaar het 5000km van huis dagelijks hoe belangrijk het voor mij is. Hier in Kenia zijn er 100 verschillende talen: iedere stam heeft zo zijn eigen taal. Het Kiswahili is wel de hoofdtaal, maar in deze streek rond Homa Bay spreken de meesten alleen Luo. Daarnaast wordt op de scholen het Engels onderwezen, zodat alle kranten, aanduidingen op straat e.d. allemaal in het Engels zijn. Het leven hier doet soms nog Middeleeuws aan, maar daarnaast heeft bijna iedereen die een paar shilling heeft een mobieltje. Het is dan ook verbazingwekkend hoe goed de dekking van Safaricom is. Midden in de Masai Mara staat een zendmast, midden in de middle of nix van Nyambare kan ik jullie SMS-en of krijg ik spontaan een telefoontje uit Nederland.
Ook het internet geeft hier vele mogelijkheden en niet alleen voor mij. Nog geen Wifi wel overal internetcafé’s, maar gaat heel traag. In Afrika hebben ze de vaste telefoonlijnen eigenlijk overgeslagen, werkt vaak ook niet door al het onweer en powercuts. Telefonisch geld overmaken is hier heel gebruikelijk ( weet nog niet hoe het moet…)
Communicatie met de patiënten blijft toch heel moeizaam. Lukt vaak niet om het echte verhaal boven tafel te krijgen. Wat hebben ze al aan behandeling gehad? De boekjes worden thuis gelaten. Wat krijgen ze aan HIV medicatie? Hoe oud ben je? En ga zo maar door om nog maar niet te spreken van sociale achtergronden.
Ik weet ook niet wat er over komt van de goed bedoelde adviezen die Grace geeft wanneer de medicatie wordt gegeven en wat simpele voorlichting over bereiden van schoon water. Vandaag voor de derde keer het kind van een jaar dat 5 kg weegt gezien. Met hulp van NAN en porridge en mulitivitamines, scabies behandeling en malaria behandeling weegt hij nu 5,5 kg. Oooo zooooo moeizaam.
Gelukkig hebben we vanmiddag weer malariatesten gekregen via de MEDS, zodat ik weer wat onderzoek kan doen. Het voelde toch wel heel kaal dat ik niets meer kon controleren.
Mijn communicatie met het thuisfront verloopt goed en geniet van elk mailtje van jullie: marjon.nahuijsen@gmail.com. Volg de koppen van de NRC en zie dat de IJslandse vulkanen weer het luchtruim verstoren. In Noord Afrika nog steeds onrustig. De eerste kamer gekozen, tja, stemmen in Nederland is blijkbaar ook nog lastig om de goede kleur van het potlood te kiezen.