De weg naar Nyambare

Na een wat woelige nacht waarin ik tot 3 uur wakker lag van de disco muziek na de Champions League vanmorgen naar Nyambare. Een uur rijden door de heuvels rond het Lake victoria, waarvan de laatste 10 kilometer over steeds kleinere weggetjes. Heel groen en heuvelachtig en weinig mensen meer langs de weg. Het is hier niet zo dicht bevolkt. In de middle of nix een gebouw op een heuvel waar een tafel en twee stolen staan. Nog een kamertje voor de nurse grace die vandaag vaccinaties gaat doen. Als we om 10.00 urr komen is er alleen de chef committee van de commun zoals ze dat noemen. Tot 12.00 uur komen er slechts 5 patiënten binnendruppelen. Ze werken op het land en moeten van ver komen….. Tussen 12.00 uur en 14.00 uur toch nog 14 patiënten. Bijna louter malaria en blijken toch ook positief met de sneltest: kosten 75 cent en kosten consult 50 cent…. Kan dus lang niet uit. De dag duurt wel lang zo als je weinig te doen hebt. Ook geen plak waar wat mensen samenscholen rond de waterpomp of kerk. Voel me toch erg beperkt in diagnostische mogelijkheden hier. Ook het kleine aantal patiënten op een dag maakt het niet zo uitdagend.De dag wordt hier afgesloten met een lunch van ugali, sukomawiki en eggs. Terug in het warme Homa Bay. Mijn collega Remik nog niet terug, hij is vandaag ook zelfstandig op pad.
Het team: de chauffeur Paul, die zorgt voor de inschrijving en uitdelen van de medicijnen. Hij rijdt prettig en voorzichtig, maar is minder onderhoudend dan Jona. Nurse Grace, een doorgewinterde verpleegkundige, maar doet niet zelfstandig spreekuur. Merab, de laborante/counseler doet malariasneltesten en HIV testen. Ze heeft in november een ernstig autoongeluk gehad met de matatu waarbij haar lrechter gezichtshelft vrijwel volledig is verwoest is. Ze is haar gezichtsvermogen rechts kwijt en heeft 4 operaties achter de rug. Vrijdag wordt ze opnieuw geopereerd in Kisumu door een plastisch chirurg uit de VS om een en ander wat bij te schaven. Al met al een bewonderenswaardig resultaat voor Kenia. Ze weert zich dapper en ziet deze operatie vol goede moed tegemoet.
Housemaid Josephine is het zonnetje in huis en vanavond gaan we van haar tilapia genieten. Ik ga maar eens bedenken wat te doen in het weekend. Mogelijk naar Kisi 50 km verderop waar ik misschien ook even kan gaan golfen.

home in homa bay

Het lukt me niet om via een dongel mijn eigen internetverbinding te maken, dus ben afhankelijk van de laptop van de Zweedse dokter hier. Vandaar nog geen bericht via het blog geplaatst.
Verder excuus voor alle afwezigheidsmeldingen waar ik jullie mee overstelpt hebt en ik vrees dat ik nu voor eens en voor altijd in jullie spam beland…. Pff wat een gedoe ook met al dat gedigibeet.
Anyway het is hier prima!!!!
Vlotte vlucht naar Nairobi en rond de luchthaven was het heel stilletjes ’s ochtends vroeg. Later ontdekte ik dat het een public holiday was, omdat 1 mei op een zondag viel. In Kisumu voelde het heel vertrouwd toen ik landde. Opgehaald door Daniel, coördinator van een drietal zweedse jeeplines. Hij werkte tot voor kort voor RDN, mar door het overdragen van Kimilili is hij nu voor de Zweedse club coördinator. Een drankje en lunch in Kiboko en shopping in de Nakumat. Ontmoeting met een Zweedse dokter die weer terug vloog.
De rit van Kisumu naar Homa Bay duurde twee uur. Eerst een goed weg zonder veel potholes, maar het laatste half uur de bekende dirt road en veel gehobbel. Mooie rit door een groen Kenia waar het regenseizoen is aangebroken.
In Homa Bay een warm welkom door doctor Christina en haar zoon Henrik. Het huis is prima, maar de tuin kan niet tippen aan Lwanya: hoe kan het ook zonder Protus! Josephine de housemaid had ook haar vrije dag. Op het terras gegeten en alle wetenswaardigheden over de jeepline gehoord. ’s Avonds verwoede pogingen gedaan om de dongel te installeren, maar no result. Onder het bednet als een blok geslapen.
Vandaag mijn eerste werkdag in Oyunga een miniplaatsje op een half uur rijden. Ik ben gelijk alleen gestart, want de Zweedse dokter Christina werkt Remik, mijn collega op de andere jeepline in. Hij is voor het eerst in Afrika.
Ik werk met nurse Grace, die functioneert als translator en labvrouw Merid. Driver Paul chauffeurt en deelt ook de medicijnen uit. Er wordt weinig lab gedaan: alleen sneltesten voor malaria en zo nodig HIV test. Hb testen en glucosetesten worden ook niet gedaan.
Bij aankomst zijn er slechts 4 patiënten… Er wordt wel een health talk gehouden, maar nauwelijks zinvol voor zo weinig. Het gebouwtje is de office van de chief. Een geweldig hoofdkantoor met louter een tafel en een matras op de grond als onderzoekbank. Na een uurtje barst er een enorme bui los en ik denk er komt niemand meer binnendruppelen. Uiteindelijk toch nog 25 patienten gezien. Natuurlijk weer veel malaria, veel getest, zodat Merid zei dat ik morgen de testen moet aanvullen. Tja, ik ga geen medicatie uitdelen zonder diagnose….Een man van 42 met waterpokken blijkt HIV positief en zie ook een vrouw met een verschrikkelijke herpes zoster (gordelroos). Ze is ook HIV positief, maar heeft nog geen antiretrovirale therapie.
Het spreekuur doen gaat weer als vanzelf en na twee malariapatienten weet ik de doseringen weer uit mijn hoofd. Het is wel behelpen met zo weinig middelen. RDN is beter georganiseerd…
Terug in Homa Bay de stad een beetje verkend en een wandelingetje naar het lake gemaakt: een vergane glorie hotel aan het eind van de pier, maar ook een wat beter functionerend hotel met een heuse garden.
Josephine heeft een Afrikaans prutje gemaakt. Vanmiddag al in de chief office ugale en sukomawiki gegeten. Ze spreken hier luo en geen swahili. Enfin, heb al moeite genoeg om steeds te schakelen tussen Zweeds en Engels.
Ga morgen naar de woensdagmarkt en weer eens lekker tilapia kopen.
Er zijn hier geen woest blaffende honden, maar wordt wel gewekt door de hanen.

Rotary Doctors Sweden Homa Bay Lake Victoria

Vanavond vlieg ik weer naar Nairobi en morgen door naar Kisumu. "s ochtends word ik opgehaald door de driver van RDS en rijden we door naar Homa Bay, waar ik de komende 6 weken de jeep line zal steunen. De koffers zitten dicht en ditmaal niet teveel overgewicht.... Dank voor alle schoenen en kleren die jullie weer meegegeven hebben.

Het voelt als weer terug naar het thuisland te gaan en morgen weer de Afrikaanse geuren op te snuiven. Jullie kunnen me mailen: marjon.nahuijsen@gmail.com

Moet nog wel een dongle regelen, maar we will see!

In homa bay zit ik samen met een Zweedse arts( uit Polen) die zijn eigen jeeplin heeft. Dus naast het Swahili kan ik ook weer mijn Zweeds ophalen en en passant Pools leren...

Ik geniet nog even van het oranjezonnetje in de hollandse heemtuin. Als ik terug kom zijn de potholes van de Heem misschien ook weer dicht.

best big ten

the pride of Africa

Happy landed in een brrr koud Nederland. Prachtige vlucht met de Pride of Africa van Kenyan Airways over de Sahara: wat een grote zandbak. Hier in de sneeuw is het wel wennen, maar wat makkelijk is het om zo onder de warme douche te kunnen stappen. Een warm welkom wachtte mij op de Heem. Vanavond het jaar uitluiden en wij wensen jullie alle goeds voor het nieuwe jaar.

Nog een paar kiekjes van de best five van Mundika, waar ik het twee maanden zo goed mee heb kunnen vinden. Een selectie van de best big five van Andries.

lake nakuru

Lake Nakuru is een groot zout meer met duizenden flamingo's, pelikanen en tientallen andere watervogels. Ons doel was om de big five te completeren met een rhino. Gelukt! Na een uur rijden graasde een oude rhino in het ochtendlicht. Hij had een vroege moddershower genomen en zag er pikzwart uit. Dachten daarom dat het een black rhino was, maar blijkt een white rhino te zijn. Ze heten zo, omdat ze een wide mouth hebben. Rustig door het park rijdend spotten we nog een jakhals en lunchen in de Nakuru lodge met schitterend uitzicht over het lake. Op de terugweg nog een jonge rhino. Andries maakt er echt een sport van om alle dieren zo mooi mogelijk vast te leggen. De flamingo's en pelikanen waren het meest fascinerend. Baron Rothschild heeft hier zijn naam nog weten te verbinden aan een giraffesoort. Laatste shopping in Nakuru. Vlak voor zonsondergang onderhandelde Andries nog twee maskers. Give you a good price.... Morgenochtend rustig naar Nairobi ( 2,5 uur rijden) en gaan lekker relaxen in het Miti Mingi House. Andries vliegt met de nachtvlucht richting Amsterdam en gaat alvast sneeuw ruimen en de open haard opstoken. Donderdagochtend om 8.15 uur a.m. vlieg ik met de grote vogel Kenia uit. De samosa's maken plaats voor oliebollen.

masai mara hell's gate aberdare baringo bogoria

Big five in een notedop.

Masai Mara, Patrick pikt ons op, Nairobi Airport, eerst de stad in om onderdak (met eten!) voor de komende drie dagen te regelen. Daarna een helse rit naar Manyatta Camp, waar we voor donker aankwamen (na donker waren we zeker verdwaald). Slapen in een tent en de volgende dag per auto big 3 gezien. Na een uur denk ik in de verte een leeuw op jacht te zien. Wij er op af en waarrempel, een hele familie voor ons zelf, op zoek naar een buffalo (big five no.2). Daarna het gebruikelijke spul uit de dierentuin, 30 leeuwen op een dag, een cheeta die een impala te grazen heeft genomen, een leopard op zoek naar z' n jong. Uiteindelijk aangekomen bij Mara river, vol met hippo's en croco's. Allemaaal zo suf als maar kan, het is heet en de trek is al lang geweest.

Lake Naivasha, bungalow boven het meer. Hell 's Gate, fietsend door de dierentuin, prachtige natuur, een familie Warthogs tegengekomen, zebra, antilopen die voor je over de weg schieten, en bijna onder de poten van een giraffe door kunnen fietsen.

Aberdare, Treetops, de omgekeerde dierentuin, wij 2 dagen opgesloten in de golden cage van Queen Elisabeth, binnen het elektrische fence. Na opgesloten te zijn voor het kerst diner komen er 20 olifanten luidruchtig hun aandacht opeisen. Treetops staat op palen tussen tweewaterplaatsen en als de hele bevolking naar stuurboord gaat om olifanten te kijken lijkt het of de hele zooi zo in de water pool zal donderen. Komt er een hyena aan bakboord, ......... We hadden allebei het gevoel zeeziek te worden. De andere lodge heet Ark en de opzichter Noah. Het Aberdare gebergte is heel erg mooi, maar Treetops ligt slechts 1500 m binnen het park. Er komt verder bijna niemand. Met Patrick naar 3000 m gereden (met klapband band en kokende motor). Naast de gebruikelijke dieren zal de ontmoeting met een serval ons bijblijven.

Kerst in Lake Baringo, bungalow aan het meer, 5 slaapkamers voor ons 2' en, als toetje na het door Julia verzorgde diner op onze veranda komen, na donker, de hippo's aan land, met knipogende croco's op de achtergrond. De hele nacht gaat het spul te keer en slapen we wat onrustig. Op om 6 uur, voor een birdieboottrip, kapitein Rob laat ons in het ochtend licht een geweldige volgelpracht zien. We hebben een kwartier zitten genieten van het ontbijt van een kingfischers, die een te grote tilapia probeerde te verorberen. Rob koopt wat tilapia op van en vroege visser en fluit naar een viseagle; na 1, 2, klik hebben we de shot van een visvangst.

Vandaag eitje koken in lake Bogoria. Duizenden flamingo's kleuren het meer roze. Kenia is op vakantie en zijn er op uit. Lake Bogoria heeft heet water bronnen en de flamingo's staan soms met hun poten in kokend water. Een groep lokale indiers neemt zelfs het geduld om een maaltje aardappelen te koken in het meer.

Verder richting Nakuru komen we langs een UNHCR kamp, waar mensen hun derde kerstmis in een tentenkamp door brengen. De vice president van het land was twee dagen geleden kerstpakketten komen uitdelen. We waren ze al meer tegengekomen, verstotenen die na de postelection violence van december 2007 opgejaagd zijn. Na een prachtig kerstweekend worden we weer geconfronteerd met de harde realiteit van een wonderschoon land.

Morgen gaan we de big five completeren met een rhino in natural park Nakuru.