black mamba

Vanmorgen op weg naar Luanda zomaar een bus langs de kant van de weg. De bus had drie studenten op een motor niet kunnen ontwijken. De gevolgen waren fataal voor de studenten en een inzittende van de bus. De weg was op dat punt goed overzichtelijk.
In Luanda staat de dispensorie naat een schooltje. Tijdens de health talk van Grace lopen daniel en ik naar het schooltje dat er uit ziet als een koeienstal uit 1900. Plotseling komen alle kinderen uit de school….. zo’n 200 kinderen krioelen om mzungu heen en willen op de foto… verbijsterend. De onderwijzer vraagt me direct om een ticket naar Amsterdam waar hij denkt te kunnen gaan studeren. …. De eerste patiënte is een vrijwillige “teacher”van 24 die al wekenlang hoest. Ze is wees en wordt getest op HIV: positief. Waarschijnlijk heeft ze naast de HIV tuberculose. Een meisje van 16 al getrouwd maar nog geen kinderen ook HIV positief. Van de 24 patienten vandaag gezien 4 nieuwe HIV positieven. De incidentie van HIV hier duidelijk veel hoger dan regio Mundika. Een grootmoeder met een baby van twee maanden waarbij moeder tijdens de sectio overleed. Ook AIDS, grootmoeder probeert het kind met NAN te voeden. De afgelopen twee weken alleen maar afgevallen en diarree door het geven van koemelk. Instructie gegeven en we zien volgende week weer
Meisje van 7 met enorme waterpokken, dat ik denk ook HIV, maar gelukkig toch niet. Op de valreep nog een kind met enorme scabies ( schurft). Krijg zo langzamerhand het gevoel toch weer nuttig te zijn hier.
Aan het eind van de middag komt Sister Carolina van het kinderhuis met wezen en verstoten kinderen even langs om me te bedanken voor een stapel kinderkleren. Als remik een kijkje bij de auto gaat nemen blijken er 11 kinderen in te zitten…. Hij laat ze even buiten spelen…. Ze zien er fantastisch verzorgd uit. Binnenkort gaan we maar eens een kijkje nemen in het kinderhuis.
Morgen na de clinic naar Siaya waar RD Ko Sonke zit voor RDS.

ugali

Samen met Jacinta en Grace op stap naar Nyambare. Het laaste stukje echt over een heel smalle gravelroad waar we moeten uitwijken voor de koeien en stenen. Zowaar zijn er al wat patiënten als we tegen tien uur aankomen. Grace doet de testen voor HIV. Mensen kunnen hier ook naar toe komen om getest te worden. De HIV positieven zijn hier nog steeds fors. Heb mijn twijfels over de behandeling want tot nu toe zie ik alleen mensen die cotrimoxazol behandeling krijgen en geen antiretrovirale therapie. De ARV’s worden gegeven als het aantal CD4 cellen onder de 200 is,maar de telling wordt slechts in grote ziekenhuizen gedaan… Zo kom ik dan ook weer een meisje van 19 tegen: getest HIV pos. Wanneer was je laatste menstruatie? Ja, in april, maar ik voel een zwangere buik van 4 maanden. Aan de andere kant ook een vrouw van 54 die 120 kg weegt en veel last van dorst en veel plassen. Suikerziekte denk je direct, maar lastig te ontdekken als je niet eens een bloedsuiker kunt bepalen. Ook ontdekt dat de ampullen niet echt lege artis ( volgens de regelen der kunst) worden bewaard. In de boxen in de auto bij 40 graden plus.. Remik had het wat drukker dan ik vandaag. Voor mij maar 17 patiénten.
Lunch met een overjarige kip, ugali en sukomawiki. Het blijft toch leuk om te zien dat ze de ugali( maisbrood) als een godenmaal zien en hele hompen oppeuzelen ( met hun handen).
Een wandelingetje over de woensdagmarkt van Homa Bay blijft genieten: alle overtolige schoenen uit de rijke landen vinden hier opgepoetst weer een tweede of derde leven, net als veel kleding. Nog wat leuke lappen gekocht, heeft de tailor ook weer werk.
De avonden zien hier lang, om zeven uur echt pikkedonker, dus niet geniet van de lange zomeravonden. Buiten zitten is er niet bij want de muggen en libelles en ander gespuis zijn talrijk. Mogelijk het weekend richting Siaya waar ook Nederlandse dokters zitten voor RDS.

spreekkamer

Odienya

age:1 year weight:3,5 kg

fidel en kofi

Vandaag voor de tweede maal naar Odienya. Een mooie rit langs het Lake Victoria: het mais groeit weer goed en staat alweer een stuk hoger dan vorige week. We rijden langs de gevangenis: de prisoners werken op het land en eromheen veel te veel bewakers. Een trieste aanblik en dan ben ik nog niet in de gevangenis zelf geweest. Bij dispensorie is weinig te beleven nog geen patiënten. De eerste vrouw komt achterop de fiets met haar zoon. Ze strompelt naar binnen: blijkt een forse wond op haar knie te hebben sinds 6 maanden! Een keer uit bed gevallen in de gloeiende charcoal. De knie ligt open en ik kan zo op de knieschijf kijken. Had ik nou toch maar al dat mooie verbandmateriaal meegenomen…. RDS heeft net niets. Zo goed en zo kwaad als het ging de wond verbonden , antibiotica voorgeschreven en haar geld gegeven voor het DH Homa Bay. Hopen maar dat ze daar wat doen. Jacintha assisteert mij vandaag want Grace heeft hoofdpijn en last van een hoge bloeddruk. Prettig werken met Jacintha die zich ook verbaast over de organisatie hier. Om 12.00 uur slechts 11 patiënten gezien en besluiten om om half één te vertrekken. Als we boel al hebben ingeladen komen er toch nog drie mensen binnen. De laatste een moeder met een jongetje van een jaar oud en 3,5 kg weegt: het gemiddelde geboortegewicht in westerse landen….
Wat een treurnis, hij is vorige week opgenomen geweest met moeder in het ziekenhuis. Na wat antimalaria middelen werd moeder gezegd dat ze het kind maar goed moet voeden….
Hij wordt tijdens het consult aan de borst gelegd, maar ik heb niet de illusie dat daar nog veel uitkomt. Moeder heeft ook een forse bloedarmoede. Hij is de helft van een twin, die al een half jaar geleden is overleden. Nou komt de NAN weer van pas en de ijzerpillen voor moeder. Tja, we zien ze volgende week terug en ga een poging wagen, maar …. Het trieste is dat er hier zo weinig aan voorlichting wordt gedaan dat er geen redden meer aan is.
Kinderen krijgen hier de meest fantastische namen. Zo ben ik al Fidel Castro en Kofi Anan tegengekomen.
Er lopen ook heel wat Obama’s rond.
Het is hier echt tropisch warm: vochtig en ’s middags al rap 36 graden. Een stevige onweersbui geeft wel wat verkoeling en ’s nachts blijft het ook erg warm.

forward ever

Sikwadhi

Een nieuwe start van de week in Sikwadhi. Daniel de coördinator van de jeeplines In homa bay, siaya en maseno komt deze week meelopen om de jeepline te evalueren. Daniel heeft jarenlange ervaring als nurse bij RDN in Kimilili. Na de verzelfstandiging van Kimili is hij nu coördinator voor RDS samen met Jacintha, eveneens werkzaam voor RDS en broer van Amos, onze pharmacist uit Mundika. Tja, de wereld is in Kenya ook heeeeel klein. Sikwadhi ligt op 24 km van homa Bay, bereikbaar via een redelijke goede weg. De dispensorie is gevestigd in een schoolgebouwtje. Als we aankomen vluchten de kinderen uit het gebouwtje en krijgen opdracht alles uit het gebouw te halen: gevolg geen tafel, geen stoel, geen onderzoeksbank… maar ook geen patiënten. What’s up? Na een uurtje naar het groeiende mais te hebben gestaard en een gesprekje met Daniel gaan we naar de dichtstbijzijnde dispensorie waar sinds een tijdje(?) een nurse elke dag spreekuur houdt. We worden niet echt vriendelijk verwelkomd, want ze is duidelijk bang teveel te moeten vertellen. Grappig, dat we hier als concurenten worden gezien en dat is natuurlijk niet de insteek van Rotary Doctors. In deze regio zitten veel NGO’s en dispensories. De meerwaarde van RDS is alleen dat we meer medicijnen hebben en er altijd een dokter is.Daniel pakt het heel professioneel aan. Bij terugkomst zijn er inmiddels een paar patiënten en uiteindelijk toch nog 28. Voornamelijk malaria. De nurse Grace doet eigenlijk alleen maar translatorswerk, terwijl ze veel meer kan.
Na de lunch met sukomawiki, eggs en ugali ( niet voor mij) terug naar Homa Bay.
Een heuse meeting met de twee teams onder voorzitterschap van Daniel. Hij doet een aantal praktische voorstellen om het team op een hoger plan te tillen. Maar it’s like a snail….walks slowly slowly.
Er zijn hier duidelijke verschillen met RDN. De mensen betalen slechts 50 KSH waarvan 10 Ksh naar het zgn commitee gaat en daar krijgen we weer een lunch van. Als je dan bedenkt dat een paracheck ( malariatest) 75 Ksh kost…. Het committee verzorgt zich verder zelf, maar doet niet zo veel voor de commun. Vandaag kind met een forse keelontsteking gezien met zulke dikke klieren dat ik eerst dacht dat het de bof had. Misschien ook wel, want ze worden niet ingeent, maar toch maar penicilline gegeven.
Het is behoorlijk warm, hier een stuk vochtiger dan in Lwanya en minder hoog. Gisteren 33 graden ’s middags. Geen gebrek aan water, wel regelmatig powercuts.
De tilapia van Josephine was weer excellent, beter dan de tilapia in het Tourist Hotel gisteravond.

impressies

driver paul wacht op patiënten
Merab houdt health talk
Grace vaccineert
Royal golfclub Kisi