Vier jaar geleden heeft een RDN arts bij een toe 13 jarig meisje geregeld dat haar onderbeen werd geamputeerd in Nairobi wegens een aangeboren deformiteit van de voet. Hij liet haar ook een prothese aanmeten. Inmiddels is het meisje 17 jaar en loopt op zich goed met de prothese. Natuurlijk is ze gegroeid en de prothese is te kort. De stomp zakt inmiddels ook te diep weg in de prothese. Na het spreekuur in Mulwakari zijn we met haar naar Busia Hospital gereden naar de zgn. revalidatie en orthopaedische instrumentenmakerij. We kwamen in een middeleeuwse werkplaats waar overal gipsen modellen rondslingerden. De prothesemaker was wat nors en beweerde dat hij destijds de prothese gratis verstrekt had.... Hij kan een totaal nieuwe prothese maken, kosten 45.000 Ksh, 425 euro. Maar hij kan ook de prothese verbouwen voor minder: 5000 Ksh. voor de laatste optie heb ik maar gekozen. Eerst weer terug naar de pharmacy om gips te kopen en vervolgens model aangemeten. Volgende week is hij klaar. Zo kun je toch met relatief simpele ingrepen een meisje een redelijke toekomst geven. Ze kan in ieder geval redelijk lopen en als je hier niet kunt lopen kom je niet ver. de jongen met de vreselijke jiggers was dankzij de lysol en een paar slippers ( dichte schoenen niet gekocht...) wonderbaarlijk genezen. wat een wondermiddel toch....
De regen laat op zich wachten en het wordt droger en droger. de zon brandt flink midden op de dag en het huis in Lwanya zit vol mieren. Toch maar eens flink spuiten als we er niet zijn dit weekend.
Vrijdag proberen de Dental Hilux te verkopen in Kisumu. Ja, ik kom hier niet alleen om te dokteren.
donderdag 6 maart 2014
woensdag 5 maart 2014
primary school Irundu
Op de public primary school in Irundu zitten 2000 kinderen verdeeld over 10 leslokalen. Bij gebrek aan lokalen wordt er les gegeven onder de grote mangoboom. Op alle bomen hangen slogans als early sex is bad violence is wrong choose to abstain educ open doors. De school is gratis, maar voor de examens moet 1000 ksh betaald worden, vaak nog teveel voor de meeste ugandezen.
![]() |
| africa museum |
impressies
uganda irundu
Zaterdag vertrokken Gert Kersten, de tandarts en ik met driver Joseph naar Uganda om te kijken ofRotary doctors daar ook nuttig werk zou kunnen doen. Er was al een aantal keren bezoek gebracht aan Irundu een plaats waar de engelse missie een health center heeft opgezet. Vanuit het health center was er een duidelijke vraag om versterking met huisartsen, specialisten en tandarts en vooral ook werk in de rural areas.
Om 10 uur de grens bij Busia over na het vervullen van de nodige formaliteiten voor de auto. De weg van Busia naar Iganga is prima zelfs een middellijn en strepen langs de kant. In Kenia nog nooit meegemaakt. Van Iganga naar Kaliro ook nog een goede weg maar dan houdt het op. het laatste uur van Kaliro naar Irundu een klassieke rough road met potholes en grote greppels langs de kant. en wat een droogte en dorheid. Overal kleine poppenhutjes langs de kant. in een kraal met een vierkant huisje in het midden. Dorre droogte en wat een armoe poor poorer poorest.... opvallend georganiseerd ronde hutjes . in kenia altijd troeperig met veel rotzooi langs de kant van de weg. Hoe arm uganda ook is, ze zijn wel netter op een of andere manier. Om half een bereiken we al Irundu St Matia health center. Een fraaie compound opgezet met natuurlijk een grote kerk, een keurig guesthouse en health center. daarachter wonen de nonnetjes van het convent dat ook in Mundika is.
Aangezien de father Stephen die ons zou opwachten naar de beediging van de bisschop is besluiten we Sr Eufresia ( bekend uit mundika) op te zoeken. zij leidt ons rond door de private primary school: keurige klaslokalen zoals we in kenia nooit hebben gezien.
de avondmaaltijd gebruiken we bij de fathers. Een en ander is toch niet zo goed gecommuniceerd met de Engelse thuisbasis: internet werkt hier niet... We leggen het doel van onze missie nog eens uit om geen valse verwachtingen te schepen. een volledig nieuwe jeepline opzetten kan niet gezien de huidige financiële situatie waar RDN zich in bevindt.
Zondag besluiten we naar de bronnen van de Nijl in jinja te gaan. weer een uur over de rough road naar kaliro. Gert is een uitstekende driver en vanaf kaliro zoeven we in anderhalf uur naar jinja. we nestelen ons op de golfbaan met uitzicht op de Nijl die daar het Lake Victoria verlaat. te warm en te droog om te golfen.
Maandag beginnen onze echte survey. in het Health center zitten weinig patiënten te wachten. een clinical officer doet het spreekuur. de lab technician is naar een meeting dus zij doet ook het lab....
Overal moeten de patienten voor betalen. Vandaar dat er maar weinig patiënten per dag zijn.
, Middags rijden we langs een vreselijk vies Health center waar we rondgeleid worden door de nurse in charge. een blik in het registratieboek: 80-90% diagnose malaria....
Driver Ronald rijdt ons door de velden en het is onwaarschijnlijk hoeveel hutjes je ziet op dorre droge plekjes. Richting meer plotseling palmbomen, alsof je naar een resort gaat.... alleen het resort mist... een aantal vissersbootjes en een soort visafslag. de tilapia is nog niet binnen. wat een armoe.
Onze conclusie is desalniettemin dat we hier geen jeepline beginnen en de nurses zijn niet zo in voor teaching. Gert heeft al wel een plan bedacht om twee locale jonge mensen op te leiden om te leren kiezen trekken en pijnbehandeling te doen.
We besluiten de volgende ochtend weer richting kenia te vertrekken en RDN verslag uit te brengen.
Om 10 uur de grens bij Busia over na het vervullen van de nodige formaliteiten voor de auto. De weg van Busia naar Iganga is prima zelfs een middellijn en strepen langs de kant. In Kenia nog nooit meegemaakt. Van Iganga naar Kaliro ook nog een goede weg maar dan houdt het op. het laatste uur van Kaliro naar Irundu een klassieke rough road met potholes en grote greppels langs de kant. en wat een droogte en dorheid. Overal kleine poppenhutjes langs de kant. in een kraal met een vierkant huisje in het midden. Dorre droogte en wat een armoe poor poorer poorest.... opvallend georganiseerd ronde hutjes . in kenia altijd troeperig met veel rotzooi langs de kant van de weg. Hoe arm uganda ook is, ze zijn wel netter op een of andere manier. Om half een bereiken we al Irundu St Matia health center. Een fraaie compound opgezet met natuurlijk een grote kerk, een keurig guesthouse en health center. daarachter wonen de nonnetjes van het convent dat ook in Mundika is.
Aangezien de father Stephen die ons zou opwachten naar de beediging van de bisschop is besluiten we Sr Eufresia ( bekend uit mundika) op te zoeken. zij leidt ons rond door de private primary school: keurige klaslokalen zoals we in kenia nooit hebben gezien.
de avondmaaltijd gebruiken we bij de fathers. Een en ander is toch niet zo goed gecommuniceerd met de Engelse thuisbasis: internet werkt hier niet... We leggen het doel van onze missie nog eens uit om geen valse verwachtingen te schepen. een volledig nieuwe jeepline opzetten kan niet gezien de huidige financiële situatie waar RDN zich in bevindt.
Zondag besluiten we naar de bronnen van de Nijl in jinja te gaan. weer een uur over de rough road naar kaliro. Gert is een uitstekende driver en vanaf kaliro zoeven we in anderhalf uur naar jinja. we nestelen ons op de golfbaan met uitzicht op de Nijl die daar het Lake Victoria verlaat. te warm en te droog om te golfen.
Maandag beginnen onze echte survey. in het Health center zitten weinig patiënten te wachten. een clinical officer doet het spreekuur. de lab technician is naar een meeting dus zij doet ook het lab....
Overal moeten de patienten voor betalen. Vandaar dat er maar weinig patiënten per dag zijn.
, Middags rijden we langs een vreselijk vies Health center waar we rondgeleid worden door de nurse in charge. een blik in het registratieboek: 80-90% diagnose malaria....
Driver Ronald rijdt ons door de velden en het is onwaarschijnlijk hoeveel hutjes je ziet op dorre droge plekjes. Richting meer plotseling palmbomen, alsof je naar een resort gaat.... alleen het resort mist... een aantal vissersbootjes en een soort visafslag. de tilapia is nog niet binnen. wat een armoe.
Onze conclusie is desalniettemin dat we hier geen jeepline beginnen en de nurses zijn niet zo in voor teaching. Gert heeft al wel een plan bedacht om twee locale jonge mensen op te leiden om te leren kiezen trekken en pijnbehandeling te doen.
We besluiten de volgende ochtend weer richting kenia te vertrekken en RDN verslag uit te brengen.
donderdag 27 februari 2014
palliatieve zorg en funerals
![]() |
| samosa"s |
Ik ga maar aan het werk om de patienten te zien. Het aantal malariakindjes begint weer te stijgen ondanks dat het regenseizoen nog niet is begonnen Emily is inmiddels een bijna volleerd laborante en assisteert Ann. Daarnaast kijkt ze zowel met Stanley en mij mee. Heel leerzaam voor iedereen.
Vanmorgen hoorde ik dat Rosemary, de vrouw die ik maandag voor het laast had bezocht dinsdagnacht was overleden. Rustig in het bijzijn van al haar familie. Met Jonathan ga ik de familie condoleren. de hele familie heeft zich voor haar hut verzameld. Echtgenoot komt direct op me af en bedankt ons. Samen zitten we nog even in de hut. Het is goed zo; ze hebben geaccepteerd dat ze niet meer beter kon worden en ze nu rust heeft. 36 jaar met vier jonge kinderen; in Kenia heel normaal.
Jona heeft deze week drie familieleden verloren. Een oom en twee neven. Van de mzungu"s wordt altijd een bijdrage verwacht. Ik heb in de loop der jaren hier de beslissing genomen dat ik een bijdrage wil leveren aan het leven en niet aan de dood. Voor jona is het wel heel belangrijk om zijn neef nog te bezoeken in zijn home village. Vanmiddag gaat hij hem opzoeken en zaterdag drie funerals.
Stanley vertrekt vanmiddag weer naar Kisumu om morgen in de kliniek weer bevallingen te doen. Leven en dood gaan hier hand in hand
woensdag 26 februari 2014
alweer jiggers
Abonneren op:
Posts (Atom)














